Column Jan Zwemer: Misverstandvermijding
Algemeen 125 keer gelezenBeste schoonzuster. Ik zag onlangs je zus in de supermarkt hier. Tenminste, ik dacht dat ze het was, maar ik weet het niet zeker. De vrouw die ik zag leek op haar, in elk geval. Het is ook alweer een hele poos geleden dat ik je zus bij een verjaardagsvisite meemaakte. Ik weet nog steeds niet of ze het was, want ik heb haar niet gegroet. Ik weet niet of ze het me kwalijk neemt, maar – eerlijk gezegd – ik durfde niet goed.
Het zal zo’n vijf, zes jaar terug zijn geweest dat ik in een van de meer toeristische buurdorpen een vrouw zag fietsen die wel heel erg leek op de vrouw van Stefan, een van de ondernemers hier waar ik weleens kom. Ik ken die mensen tamelijk goed. Dus ik bleef even kijken naar de vrouw die me tegemoet fietste. Want ja, een goede bekende niet groeten – nog wel als je allebei in een andere plaats bent – is toch onfatsoenlijk, nietwaar?
Niet waar dus. Het was zeer waarschijnlijk niét de vrouw van Stefan, maar iemand die erg op haar leek. Het was hartje toeristentijd en het wemelde van de gemiddelde Nederlanders. Dan heb je dat. Ik kreeg een werkelijk vernietigende blik terug, alsof ik afschuwelijke wilde plannen en een reeks oneerbare gedachten in mijn blik gelegd had. (De rest van mijn dag was bedorven en ik zou de plek nog zo kunnen aanwijzen.)
Dus: verontschuldig me bij je zus. Ik had zo mijn redenen om, voor de zekerheid, snel de koeling in te duiken en een pak halfvolle melk te scoren. Het was net een vrije vakantiedag in de buurlanden en het wemelde van de onbekenden in de winkel. Nogal zelfverzekerd volk, leek me. Stellige overtuigingen. Ik kreeg bijna de bibbers. Niet nóg een keer, asjeblieft…
En mocht die mevrouw van vijf, zes jaar geleden dit lezen (die kans is natuurlijk klein): het spijt me, dame. Dit is hier een kleinschalige samenleving waar we elkaar (nog) kennen en groeten. Schandalig natuurlijk, helemaal verkeerd en ik doe boete in zak en as. Enne… een vent is altijd verkeerd, toch?
Jan Zwemer
