Het roodgele hart van Arnemuiden klopt al tachtig jaar

Arnemuiden - Romário die in de stromende regen als een wervelwind over het veld vloog bij voetbalvereniging Arnemuiden. Deze legendarische wedstrijd van Arnemuiden tegen PSV is één van de hoogtepunten in het tachtigjarig bestaan van de roodgelen. De Braziliaanse spits, die te boek staat als een van de allerbeste aanvallers ooit, kwam in 1992 naar het vissersdorp voor het afscheidsduel van de voormalige PSV-speler, Arnemuiden-coryfee Jan Poortvliet.

Door Britta Janssen

Kees Theune, Joop van Belzen en Marie-Jeanne de Vos waren erbij. Alle drie lopen ze al zo’n beetje hun hele leven rond bij de club. De Vos wat korter dan Van Belzen en Theune, want zij is een stuk jonger. “Ik was tien en heb nog een handtekening van Romário gekregen”, vertelt ze. Na jaren zelf voetballen - in het begin als enige meisje tussen de jongens - traint De Vos nu meiden en is lid van de activiteitencommissie. Haar kinderen voetballen inmiddels ook op sportpark ‘t Hart.

‘Als de klok...’

“We baalden dat het met bakken uit de hemel kwam op de dag dat we zo’n publiekstrekker op bezoek kregen”, vertelt Theune. “In die tijd hadden we nog geen tribune.” Er kwamen dan misschien niet zoveel bezoekers als gehoopt, de sfeer was er niet minder om. “Het was beregezellig in de kantine. Natuurlijk hebben we ‘Als de klok van Arnemuiden’ gezongen.”

Hooghouden

Mede dankzij Jan Poortvliet heeft Arnemuiden al behoorlijk wat aansprekende clubs op bezoek gehad. “PSV is hier drie keer geweest. Dat is vrij uniek”, weet Theune. Van Belzen heeft nog met Poortvliet in de jeugd gespeeld. “Dat was ongeveer in 1968, toen was ik een jaar of tien en Jan twaalf. Wanneer we gingen hooghouden, kon je wel even wat gaan drinken als Jan de bal had, haha. Hij kon zó geweldig goed voetballen.” 

WK-finale

Dat talent bracht de verdediger via PSV tot het Nederlands elftal. Met Oranje heeft Poortvliet de WK-finale in 1978 in en tegen Argentinië gespeeld. “Jan kent hier veel mensen en komt nog regelmatig naar Arnemuiden. Een sympathieke man.”

Met Jan Paul van Hecke voetbalt er nu weer een talent uit Arnemuiden in Oranje. “Hopelijk gaat hij een geweldige carrière tegemoet.”

Wereldreis

Voetbalvereniging Arnemuiden is opgericht op 26 november 1945. “Daarvoor bestond de ASC, de Arnemuidense Sport Club”, vertelt Van Belzen. “In die tijd werd er op weilanden gevoetbald, zoals bij het viaduct van de rijksweg. Dat werd de Bornepit genoemd. Rond 1950 kwamen we op de huidige plek terecht. De gemeente Arnemuiden kocht ongeveer in 1952 een stuk land van een boer. Dat is ons huidige veld drie.”

Na het seizoen 1958-1959 promoveerden de roodgelen naar de vierde klasse van de KNVB. Reizen was in die tijd nog niet zo makkelijk, want de snelweg A58 was nog niet aangelegd en de Zeeuwse eilanden waren ook nog niet verbonden zoals nu. “Bijvoorbeeld Colijnsplaat was een wereldreis.” 

Geschiedenis schrijven

Na het seizoen 1966/1967 promoveerde derdeklasser Arnemuiden naar de tweede klasse. “Dat was destijds het hoogste amateurniveau van het land.”

In 1974 promoveerde Arnemuiden weer naar het hoogste amateurniveau van Nederland, de eerste klasse, door als tweede te eindigen. Dat avontuur duurde slechts een jaar. Op 21 juni 1980 schreef Arnemuiden geschiedenis door als eerste Zeeuwse elftal de KNVB-beker voor zaterdagteams te winnen.

Veel roodgele harten

Mijlpalen zijn er ook dankzij de grote schare trouwe supporters en vrijwilligers. Zo is de accommodatie een bewijs van de zelfredzaamheid van de club. “In 1997 dienden we een plan in voor de renovatie”, aldus Van Belzen. “Daarvan was de gemeente zo onder de indruk dat ze bijna alles heeft uitgevoerd, tot de speeltoestellen aan toe. We kregen subsidie voor zes kleedkamers, maar dankzij de hulp van onze vrijwilligers wisten we van dat geld acht kleedkamers te realiseren. We hadden in die tijd veel leden die bouwvakker waren. En de jeugd hielp ook mee, met het klaarleggen van de stenen. Naast de huidige kantine, in 1987, hebben we in 1999 ook de tribune zelf gebouwd én zelf betaald. Er waren zoveel vrijwilligers dat we de betonnen elementen ook zelf konden leggen, zonder hijskraan. Met een man of zestien werden die opgetild en trapsgewijs op de ijzeren constructie gelegd. Al met al hielpen er zo’n honderddertig mensen met de renovatie, die in 2003 klaar was. Hier zijn we nog steeds trots op.”

Ontwikkeling

De tijden zijn veranderd, maar Theune, Van Belzen en De Vos staan nog steeds klaar voor hun club. “Soms moeten we er wel achteraan zitten als we hulp nodig hebben”, vertelt De Vos, “maar we hebben een basis van twintig, dertig personen op wie we altijd kunnen rekenen.” 

Zo is Theune, samen met een groepje anderen, vaak zes dagen in de week in de weer met het spekken van de clubkas via de inzameling van oud papier. Door een ernstige knieaandoening moest Theune al op jonge leeftijd stoppen met voetballen. “Dat vond ik heel erg, want voetballen was alles voor me.” 

Gelukkig bleef de club in zijn leven. Theune maakte zich door de jaren heen op allerlei manieren verdienstelijk voor Arnemuiden. “Op mijn 23e werd ik jeugdleider en dat beviel me wel. Ik vond het mooi om te proberen die gasten beter te maken. Belangrijker dan kampioen worden was voor mij ontwikkeling zien bij de spelers.”

Jeugd

Die ontwikkeling bij de jeugd maakt nu De Vos van dichtbij mee als trainer. Op weg naar het honderdjarig bestaan is nieuwe aanwas van belang. Daarom neemt Arnemuiden dit voorjaar deel aan het project Kickstars van de KNVB. De voetbalbond helpt verenigingen hiermee nieuwe leden te werven. “Met Kickstars kunnen kinderen acht weken lang gratis bij ons komen voetballen om te kijken of ze het leuk vinden”, legt De Vos uit. 

Voor haar, Theune en Van Belzen trekt de vereniging al een leven lang. Na fanatieke voetballers zijn de drie nu fanatieke supporters en vrijwilligers, grinnikt Van Belzen. “Want als Arnemuiden verliest, zijn we na afloop nog steeds een tijdje chagrijnig.”